پرده اول :

یکشنبه دوم آبان 89 ساعت 8 شب...

باور و دنیای ِ منی              آبی و رویای ِ منی

من قطره اشک ِ کوچیکم                   از توی ِ چشمات می چکم...

آروم و آهسته بیا    وقتی که ... حالم خوبه وفقط  یه کم خستگی کار در طول روز ...

ساعت هشت و نیم ... ضربان قلب تند تند و تند تر ... ومادری که نگران شد ...و ان یکاد الذین ...

-          داداش اصلن حالم خوب نیست ، ... منو برسون درمانگاه ... قلبم داره از جاش کنده می شه ... تعادل ندارم ...

درمانگاه ... فشارخون ... نوار قلب ...

  -          این قرص رو بخور یه کم بهتر شی ....

   -         بیمارطپش قلب داره سریعا باید اورژانس بشه ... ظاهرا مشکل داره ! ...

رنگ ِچشمات نمی ذاره ... از خودم ... دس بکشم

مثل ِ برگ ... بیفتم و زرد و پاییز زده شم

پرده دوم :

ساعت ده شب : اورژانس قلب ... دفترچه بیمه و مادری که دست فرزندش رو در دست گرفته بود ...

-          این سرم و سوزن اگه ضربان قلبت رو آورد پایین که هیچ ... وگرنه ...

ده دقیقه بعد ...

-           پرستار... بیمار رو ببرید به CCU ... باید بهش شوک وارد کنیم ... شوک !

چند دقیقه بعد...  

-          حالت خوبه ؟

-          آره ...

-           چی مصرف کرده بودی ؟... مشکلی ، ناراحتی یا ...

-          مصرف ؟ ... هیچ ! مشکل...

وکسی از "تو" خبر نداشت ! از  " تو " که لابلای ضربانها پنهان بودی...  شاید هم ...

-          پسر شانس آوردی 250 بار در دقیقه یعنی X  یعنی آخر هیجان ،یعنی عشق ... یعنی اگه ده دقیقه دیر رسیدی بودی ... 

-          خدا رو شکر قلبت آروم گرفت و ضربانش اومد پایین ...

و برادری که ذکر" تو " می گفت و " تو " رو می خوند ...با عشق و  ...یا من اسمه دوا و ذکره شفا...

-          دکتر مرخصیم ؟

-          نه عزیزم بری ممکنه دوباره حالت بدتر بشه !قبلا هم این جوری...

-          نه اینجوری ... آره خیلی کم ...ولی زود ضربانم می اومد پایین ... دکتر من تا حالا سُرم نزده بودم اصلن مریض نشده بودم تا حالا !مشکلی هم با کسی نداشت !...اما...

-          خوب می دونم اما تو مشکل داری...مشکل قلب ... اگه یه بار آزمایش داده بودی ... باید منتقل بشی به یه بیمارستان دیگه تا متخصصای ِ ...

و قلبی که دوباره تند تند زد...مادر باورش شده بود که پسرش واقعا مشکل داره ...

من دیگه مُردم ... واسه تو                قلبم ُ بخشیدم به خاک

راضی به مرگ نمی شه،                  کلاف ِ سردرگم ِ تاک

پرده سوم :

صبح روز بعد آمبولانسی که بیمار قلبی داشت و مثل برق و باد از ترافیک رد می شد...و دلی که آرام نبود ... سطر بعد ... طبقه 4...سی سی یو 3  ... بیمارستان ... بیماری که روی تخت  " بیوتن " می خوند ...

و آدمایی که برای سلامتی بیمار دعا می کردن ... یه جوان که هیچ وقت هیچ مشکلی نداشت ...اصلن امکان نداره ... یعنی  "تو" مشکل قلبی داشتی ؟ نکنه چیزی ناراحتت ... و سوالاتی که بی ارتباط با این مشکل بود و نبود ...

سکانس بعد ...                                                                              

 کتاب "منطق الطیر" سریع بسته می شود... تا سیمرغ شدن راهی نیست ...

دوربرم کسی نیست               تا اشکام  ُببینه

حتی خدا گم شده                 انگار که نیس توی ِ مه !

دکتر نیکو : " Wpw" … ....داخل قلبت یه رگ اضافی یا مسیر انحرافی غیر طبیعی الکتریکی هست که باعث می شه ضربان قلبت نامنظم کار کنه و گاهی قلبت تند تند بزنه ... که ما بهش می گیم "آریتمی" ...باید عمل بشی یعنی "ابلیشن "  تا برای همیشه از این معضل راحت بشی ! باید این مسیر رو با سوزوندن ببندیم که ممکنه در حین عمل به باتری ...

-          ...  یعنی چه آقای دکتر ؟

-          یعنی پنج به یک ؟ باتری ... باتری ... شانس باید بیاری ... برو دعا کن ...

... اشکهایی که جاری شدند ... چشمهایی که نگران " تو " بودند ... بستگان و آشنایانی که در بیمارستان رو از جا کندن و به عیادت آمده بودند ... به عیادت " تو"  ... " تو " باید خداحافظی کنی ... خداحافظ...

دعا کنید ... دعا ... دعا ... امن یجیب ُ المظطر اذا دعا و یکشف سوء ...

پرده چهارم :

هفته بعد ... بیماری که روی برانکارد لبخند برلب داشت و دلش را باید می سوزاندند تا خوب شود ! و " تو " در آتش... .  

-          دکتر ... بیمار در اتاق عملِ آماده اس  ...

بوق ... بوق ... لباس های استرلیزه سبز ...  بی حسی موضعی و بیماری که کمی خجالتی بود ... چشمای بیمار رو هم بود و فقط صدا می شنید ... صدا ...

-          چه حسی داری ؟ درد که نداری ؟ ... طاقت بیار ... زود تموم می شه ...

-          باتری دم دست باشه ... یه کم مشکوکه ... بذار بیشتر زوم کنم ...

-          وای خدای من ... نیگاکن دکتر ... نیگا... جای حساسیه ... آماده ای ...

-          40 , 50 و شصت درجه ... دکتر شناسایی شد ... بسوزونش ... بسوز...

-          ... تموم شد ... بیداری ...  

و قلبی  که فاعلاتن ... فاعلاتن می زد...در خم کوچه اول ... شاید هم دوم ...

خوندنم از خدا شدن            کسی باورم نکرد

حتی کوچه های ِ شهر          گفتن از هزار تا درد !

ساعت 11 شب ... دری که باز شد و پدر وبرادرانی که دعا می کردند ...دستانی که رو به آسمان بود ... رو به " تو"...

-          ... حالش چطوره دکتر ؟...خوبه؟...

-          عالی بود ... برید خدا رو شکر کنید که به باتری نیازی نشد ... شانس بزرگی آورد ... شانس ...

-          ... خدایا شکر... خدا...متشکریم آقای دکتر...

-          تا چهار ساعت راه نمی ری بعد آرام راه می افتی تا دنیا رو با قلب ِ جدیدت قدم بزنی ...

قلبی که حالا منظم کار می کنه ... قلبی که تعمیر شد...سوخت... و نیاز به باتری نداشت ... بی  " تو " ...

بی تو واسم ثانیه هم یه ساله          رفتن و دل کندن ازت محاله...

پرده پنجم :

فردا ... ترخیص از بیمارستان ... دم در همه بودند ... حتی من ... حتی " تو" ... نه ... نه! ... تلفنی که یه ریز زنگ می خورد.

-           ... حالت چطوره ؟ قلبت...

-          خدا رو شکر ... بهترم ... آرومم ...

و کسی سراغ " تو " رو نمی گرفت ..." تو " سوخته بودی ... " تو " نبودی ... " تو " جا مانده بودی پشت همان دری که تنها راه عبور" تو" بود اما حالا دیگه برای همیشه بسته شده  ...

بی تو این دستای ِ سردم ... واسه من    دیگه گریم نمی یاد ... هر چی بگن

دیگه دلگیر نمی شم از آدما                خیلی وقته ... که رفیقم با غما

پرده ششم :

خانه ... ترانه ... بهانه ... وکسی نمی دونه ...

نمی دونستم که این همه منو دوس دارند ... نمی دونستم که خیلی ها نگرانن منند ... نمی دونستم برای بعضی ها خیلی مهم ام ...

نمی دونستم که اشک هم برام ریختند  ... نمی دونستم برام نذر کردند ... نمی دونستم که ..." تو " رفتی ... نمی دونستم که دلتنگم .. نمی دونستم که... 

بذار باور کنم وقتی که نیستی          تموم ِ آسمون ... رنگ ِ سیاهه

بذار باور کنم تنهایی من                   تو این روزای ِ بارونی گناهه...

پرده آخر :

قصه از رفتن و کوچه          دل سپردنه به تقدیر

قصه از خزون ِ سرده          بارون و غروب ِ دلگیر...

... تقدیر ... به معنی تشکر یا به معنی سرنوشت !شایدم تقدیر از سرنوشت یا سرنوشتی که تقدیر کرد از " تو " ...

من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق...اما من  نمی دونم چطوری تشکر کنم ...

از خدای مهربانی که ...

از تیم تیم پزشکی معالجم ...

از پرستاران مهربان و نامهربان اورژانس قلب... و بخصوص بیمارستان...

از فامیل هایم ... دوستام ... آشنایان و... که واقعا منو شرمنده کردند... 

از پدر، مادر، برادران و خواهرانم  که سنگ تمام گذاشتند ... 

از " تو " که  ...

و...

... الا بذکر الله تطمئن القلوب ...